Profilo di close in livingclose in livingFotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
29 luglio Το παραμύθι που μου αφιέρωσε η γλυκειά μου φίλη στον χώρο της.Σε ευχαριστώ ΑΣΤΕΡΙ !!!!
Χωρίς τίτλο.....Από την ποιήτρια και Ακαδημαϊκό, Κική Δημουλά.
(Σε ευχαριστώ καλή μου Veronica, που μου το θύμησες)
Πέρασα
28 luglio Πήρα το κουβαδάκι μου, και πάω για πετρούλες....Καινούργια μάχη ξέσπασε
ύλης και αντιύλης,
evaki, marios, γιωργής
παλεύουν να τα πούνε,
οι αποδείξεις άπειρες
μα όλλες καταρριπτέες!
όσο για την σχετικότητα,
τον Αινστάιν έψαχνα,
κάπου εδώ εγύριζε
μα μάλλον την κοπάνησε
παρέα με τον Βούδα
σε δρόμους χωριστούς.
Αφήστε τες βρε παιδιά
τις απαντήσεις σ΄άλλους,
σωστές ή λάθος δεν νοώ..
πάρτε πετσέτες και μαγιώ
όλοι μας να χαρούμε,
κι από σεπτέμβρη δίνουμε
το μάθημά μας πάλι,
κι αν δεν τα καταφέρουμε
την τάξη να περάσουμε,
ΜΥΑΛΑ υπάρχουνε πολλά
μαζί με ΘΕΩΡΙΕΣ
στον χρόνο δεν ΑΛΛΑΧΤΗΚΑΝ
ούτε και ΞΕΧΑΣΤΗΚΑΝ!
Τελειώνει η Κυριακή και Δευτέρα ξημερώνει......2.......Η ζωή τρέχει.. και συνεχίζω με την από 16 Ιουνίου 2008, τα δικά μου τραγούδια,την δική μου συλλογή, την δική μου φωνή, την δική μου λαχτάρα..κάθε φορά και από μία...
Γι΄αυτά τα ποιήματα που έγιναν τραγούδια, δεν υπάρχει "πολιτική ή θρησκευτική κατάταξη", παρά μόνο ΚΑΡΔΙΑ..
Το καλοκαίρι είναι εδώ,μαζί με την χαρά και την απελευθέρωση του νου και του σώματος.Ακούω τα κορναρίσματα, και βλέπω τις γλυκιές ψυχές αγκαλιασμένες, η πανσέληνος ακόμη δεν έχει χαθεί, τα γέλια δεν έχουν σταματήσει, η θάλασσα είναι ήρεμη, έτοιμη να δεχτεί και να αποδεχτεί τον ερωτισμό μας και την ανάσα μας,το γιασεμί μυρίζει και δίνει υποσχέσεις,τα αστέρια λάμπουν και μας κλείνουν το μάτι...σταμάτα για λίγο τον χρόνο...μείνε στην στιγμή...μείνε στο απρόβλεπτο...μείνε σ΄αυτό που θέλεις...κράτα τα λεπτά της ζωή σου στα χέρια σου..το πρωί πάλι "κάρτα" θα χτυπήσεις...
31. Κοιμήσου αγγελούδι μου Κώστας Βίρβος Κοιμήσου αγγελούδι μου παιδί μου νάνι νάνι και να 'σαι πάντα μες στο δρόμο τον καλό Κοιμήσου αγγελούδι μου γλυκό 'ναι το τραγούδι μου Κοιμήσου περιστέρι μου να γίνεις σαν ατσάλι
32. Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι Μίκης Θεοδωράκης Το μεσημέρι χτυπάνε στο γραφείο μετρώ τους χτύπους τον πόνο μετρώ είμαι θρεφτάρι μ' έχουν κλείσει στο σφαγείο σήμερα εσύ αύριο εγώ Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ Που πάει να πει σ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή βαστάω γερά, κρατάω καλά Μες στις καρδιές μας αρχιναέι το πανηγύρι τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι και το κελί μας κόκκινο ουρανό Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι και το κελί μας κόκκινο ουρανό Χτυπούν το βράδυ στην ταράτσα τον Ανδρέα μετρώ τους χτύπους το αίμα μετρώ πίσω απ' τον τοίχο πάλι θα 'μαστε παρέα τακ τακ εσύ τακ τακ εγώ Που πάει να πει σ' αυτή τη γλώσσα τη βουβή βαστάω γερά, κρατάω καλά Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι και το κελί μας κόκκινο ουρανό Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι και το κελί μας κόκκινο ουρανό
33. Άσμα ασμάτων Ιάκωβος Καμπανέλλης Τι ωραία που είναι η αγάπη μου με το καθημερινό της φόρεμα κι ένα χτενάκι στα μαλλιά. Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία. Κοπέλες του Άουσβιτς, του Νταχάου κοπέλες, μην είδατε την αγάπη μου; Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι, δεν είχε πιά το φόρεμά της ούτε χτενάκι στα μαλλιά. Τι ωραία που είναι η αγάπη μου, η χαϊδεμένη από τη μάνα της και τ' αδελφού της τα φιλιά. Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία. Κοπέλες του Μαουτχάουζεν, κοπέλες του Μπέλσεν, μην είδατε την αγάπη μου; Την είδαμε στην παγερή πλατεία μ' έναν αριθμό στο άσπρο της το χέρι, με κίτρινο άστρο στην καρδιά. Τι ωραία που είναι η αγάπη μου, η χαϊδεμένη από τη μάνα της και τ' αδελφού της τα φιλιά. Κανείς δεν ήξερε πως είναι τόσο ωραία
34. Μενεξεδένια ήταν τα βουνά Γιάννης Θεοδωράκης μενεξεδένια ήταν τα μάτια σου κατάμαυρη είναι η μοναξιά. Το τρένο αυτό που σε ξερίζωσε μου σκίζει πάντα την καρδιά το σφύριγμά του είναι για μέ λυγμός το πέρασμά του είναι καημός. Ήμουν για σένα ο διαβάτης που περνά ήσουν για μένα το νερό και η φωτιά. Σε κράτησα μέσα στα χέρια μου σα νά 'σουνα μικρό πουλί με την αυγή γλυκοκελάηδησες το δειλινό είχες χαθεί. Κι εγώ στα δάση τώρα τριγυρνώ μετρώ τα κίτρινα κλαδιά μετρώ τα φύλλα που ξεράθηκαν την άμετρη μετρώ ερημιά.
35. Το τρένο φεύγει στις οχτώ Μάνος Ελευθερίου Νοέμβρης μήνας δε θα μείνει να μη θυμάσαι στις οχτώ να μη θυμάσαι στις οχτώ το τρένο για την Κατερίνη Νοέμβρης μήνας δε θα μείνει Σε βρήκα πάλι ξαφνικά να πίνεις ούζο στου Λευτέρη νύχτα δε θα 'ρθει σ' άλλα μέρη να 'χεις δικά σου μυστικά να 'χεις δικά σου μυστικά και να θυμάσαι ποιος τα ξέρει νύχτα δε θα 'ρθει σ' άλλα μέρη Το τρένο φεύγει στις οχτώ μα εσύ μονάχος σου έχεις μείνει σκοπιά φυλάς στην Κατερίνη μεσ' στην ομίχλη πέντε οχτώ μεσ' στην ομίχλη πέντε οχτώ μαχαίρι στη καρδιά σου εγίνει σκοπιά φυλάς στην Κατερίνη
36. Προδομένη μου αγάπη Μίκης Θεοδωράκης Τα μεσάνυχτα που σμίγουνε οι ώρες προδομένη μου αγάπη Νταν νταν νταν νταν νταν σημαίνει νταν το τέλος της αγάπης Τα μεσάνυχτα που 'ναι μακριά ο ήλιος προδομένη μου αγάπη Τα μεσάνυχτα θα σε περιμένω προδομένη μου αγάπη
37.Από το παράθυρό σου Ιάκωβος Καμπανέλλης Είμαι ένα παιδί της νύχτας ένας ίσκιος μοναχός ένα δάκρυ από φεγγάρι της αυγής ένας καημός Σ’αγαπώ μα δε θα ‘ρθω να σε βρω, γιατί το ξέρω σ’αγαπώ μα δε θα ‘ρθω το φαρμάκι θα σου φέρω Από το παράθυρο σου πέρασε το καλοκαίρι πέρασε κι η συννεφιά πέρασε όλη μας η αγάπη πέρασε όλη μας η πίκρα πέρασε και η χαρά Είμαι μια βροχή στον ήλιο μια φωτιά μες στη βροχή μια φωνή μες στον αγέρα μια σιωπή μες στη σιωπή Σ’αγαπώ μα δε θα ‘ρθω να σε βρω, γιατί το ξέρω σ’αγαπώ μα δε θα ‘ρθω το φαρμάκι θα σου φέρω
38. Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί (Της ξενητειάς) Ερρίκος Θαλασσινός έιναι το σπιίτι ορφανό αβάσταχτο το δειλινό και τα βουνά κλαμένα Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί να πάει στη μάνα υπομονή Στείλε ουρανέ μου ένα πουλί ένα χελιδονάκι, να πάει να χτίσει τη φωλιά στου κήπου την κορομηλιά δίπλα στο μπαλκονάκι, στείλε ουρανέ μου ένα πουλί να πάει στη μάνα υπομονή Να πάει τη μάνα υπονονή δεμένη στο μαντίλι προικιά στην αδερφούλα μου και στη γειτονοπούλα μου
γλυκό φιλί στα χείλη
39. Στο παραθύρι στέκοσουν Γιάννης Ρίτσος
Στο παραθύρι στέκοσουν κι οι δυνατές σου οι πλάτες
φράζαν ακέρια την μπασιά τη θάλασσα τις τράτες
Κι ο ίσκιος σου σαν αρχάγγελος πλημμύριζε το σπίτι
κι εκεί στ' αυτί σου σπίθιζε η γαζία τ' αποσπερίτη
Κι ήταν το παραθύρι μας η θύρα όλου το κόσμου κι έβγαζε στον παράδεισο που τ' άστρα ανθίζαν φως μου Κι ως στέκοσουν και κοίταζες το λιόγερμα ν' ανάβει σαν τιμονιέρης φάνταζες κι η κάμαρα καράβι Και μες στο χλιό και γαλανό το απόβραδο έγια λέσα μ' αρμένιζες στη σιγαλιά του γαλαξία μέσα Και το καράβι βούλιαξε κι έσπασε το τιμόνι και στου πελάγου το βυθό πλανιέμαι τώρα μόνη
40. Το γελαστό παιδί Brendan Behan βγήκα να πάρω αέρα στην ανθισμένη γη βλέπω μια κόρη κλαίει σπαραχτικά θρηνεί σπάσε καρδιά μου εχάθη το γελαστό παιδί Είχεν αντρεία και θάρρος και αιώνια θα θρηνώ το πηδηχτό του βήμα το γέλιο το γλυκό ανάθεμα την ώρα κατάρα τη στιγμή σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί Μον' να 'ταν σκοτωμένο στου αρχηγού το πλάι και μόνον από βόλι Εγγλέζου να 'χε πάει κι από απεργία πείνας μέσα στη φυλακή θα 'ταν τιμή μου που 'χασα το γελαστό παιδί Βασιλικιά μου αγάπη μ' αγάπη θα στο λέω για το ό,τι έκανες αιώνια θα σε κλαίω γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ δόξα τιμή στ' αξέχαστο γελαστό παιδί
41. Της αγάπης αίματα Οδυσσέας Ελύτης Της αγάπης αίματα με πορφύρωσαν
42. Ποιος τη ζωή μου Μάνος Ελευθερίου Ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά σαν ψάρι μ’ έχουν πιάσει μες στα δίχτυα Για κάποιον μες στον κόσμο είν’ αργά ποιος τη ζωή μου, ποιος τη κυνηγά; Ποιος τη ζωή μου, ποιος παραφυλά στου κόσμου τα στενά ποιος σημαδεύει; Πού πήγε αυτός που ξέρει να μιλά που ξέρει πιο πολύ και να πιστεύει;
43. Στου κόσμου την ανηφοριά Νίκος Γκάτσος Μες στη ζωή περπάτησα κι είχα τον ήλιο προίκα. Μόνο που φως δεν κράτησα παρηγοριά δεν βρήκα. Στου κόσμου την ανηφοριά μου στήσανε καρτέρι κι ήταν ο φίλος πυρκαγιά ο αδερφός μαχαίρι. Πήρα δροσιά και πότισα τα μαραμένα στήθη μόνο η καρδιά που ρώτησα ποτέ δεν μ’ αποκρίθη.
44. Βράχο βράχο τον καημό μου Δημήτρης Χριστοδούλου Είναι βαριά η μοναξιά είναι πικρά τα βράχια παράπονο η θάλασσα και μου 'πνιξε τα μάτια Βράχο βράχο τον καημό μου τον μετράω και πονώ Πάρε με θάλασσα πικρή πάρε με στα φτερά σου πάρε με στο γαλάζιο σου στη δροσερή καρδιά σου Βράχο βράχο τον καημό μου τον μετράω και πονώ Πάρε με να μη ξαναδώ τα βράχια και το χάρο κάνε το κύμα όνειρο και τη σιωπή σου φάρο Βράχο βράχο τον καημό μου τον μετράω και πονώ Γίνε αστέρι κι ουρανός γίνε καινούργιος δρόμος να μην βαδίζω μοναχός να μην πηγαίνω μόνος
45. Μέσα στα μαύρα σου μαλλιά Άκος Δασκαλόπουλος Στη γειτονιά του φεγγαριού βγήκα να σεργιανίσω να ιδώ τα μάτια τ’ ουρανού τα χείλη να φιλήσω. Μέσα στα μαύρα σου κυρά μου τα μαλλιά φωλιάζουν άστρα, φωλιάζουν άστρα κι ανοιξιάτικα πουλιά. Μες στην καρδιά μου ένα πουλί δεν βλέπεις πως σπαράζει κι αν κελαηδεί κι αν κελαηδεί το λιώνει το μαράζι. Είσαι πριγκίπισσα σωστή και προίκα σου τα μάτια η αρχοντιά δεν κατοικεί μες στα χρυσά παλάτια.
46. Η Μαργαρίτα η Μαργαρώ Μίκης Θεοδωράκης τον ουρανό μες στα δυο σου μάτια κοιτάζω, βλέπω την πούλια και τον αστερισμό. Η μάνα σου είναι τρελή και σε κλειδώνει μοναχή, σαν θέλω να'μπω στην κάμαρή σου μου ρίχνεις μεταξωτό σκοινί, και κλειδωμένους μας βλέπ'η νύχτα, μας βλέπουν τ'άστρα κ'η χαραυγή. Η Μαργαρίτα η Μαργαρώ, βαρκούλα στο Σαρωνικό... Σαρωνικέ μου, τα κυματάκια σου δώσ'μου, δώσ'μου τ'αγέρι, δώσ'μου το πέλαγο. Η μάνα σου είναι τρελή και σε κλειδώνει μοναχή, σαν θέλω να μπω στην κάμαρή σου μου ρίχνεις μεταξωτό σκοινί, και κλειδωμένους μας βλέπ' η νύχτα, μας βλέπουν τ' άστρα κι η χαραυγή. Η Μαργαρίτα η Μαργαρώ, δεντράκι στο Βοτανικό... Πάρε το τραμ μόλις δεις πως πέφτει η νύχτα, πέφτουν οι ώρες, πέφτω, λιποθυμώ. Η μάνα σου είναι τρελή και σε κλειδώνει μοναχή, σαν θέλω να μπω στην κάμαρή σου μου ρίχνεις μεταξωτό σκοινί, και κλειδωμένους μας βλέπ' η νύχτα, μας βλέπουν τ' άστρα κι η χαραυγή.
47. Ανατολή σε λέγανε Μίκης Θεοδωράκης μέσα στο σκοτάδι η ανατολή ήρθες στ' όνειρό μου, άστατο πουλί. Ανατολή σε λέγανε κι αγγέλοι σε νταντεύανε κι αγγέλοι σε νταντεύανε ανατολή σε λέγανε. Σ' άπλωσα το χέρι μου πες δε μπορώ θέλω να πετάξω σ' άλλον ουρανό θέλω να πετάξω σ' άλλον ουρανό σ' άπλωσα το χέρι μου πες δε μπορώ. Τη δική μου αγάπη δεν την εκτιμάς στα ψηλά μπαλκόνια πρόθυμα πετάς στα ψηλά μπαλκόνια πρόθυμα πετάς τη δική μου αγάπη δεν την εκτιμάς.
48. Ένα το χελιδόνι Οδυσσέας Ελύτης Θέλει νεκροί χιλιάδες να 'ναι στους τροχούς Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους. Θε μου Πρωτομάστορα μ' έχτισες μέσα στα βουνά Θε μου Πρωτομάστορα μ' έκλεισες μες στη θάλασσα! Πάρθηκεν από μάγους το σώμα του Μαγιού Το 'χουνε θάψει σ' ένα μνήμα του πέλαγου σ' ένα βαθύ πηγάδι το 'χουνε κλειστό μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσος Θε μου Πρωτομάστορα μέσα στίς πασχαλιές και Συ Θε μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση
49. Με το λύχνο του άστρου Οδυσσέας Ελύτης Με το λύχνο του άστρου στους ουρανούς εβγήκα στο αγιάζι των λειμώνων στη μόνη ακτή του κόσμου που να βρω την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!
Τα κορίτσια μου πένθος για τους αιώνες έχουν
Τ' αγόρια μου τουφέκια κρατούν και δεν κατέχουν
που να βρώ την ψυχή μου το τετράφυλλο δάκρυ!
50.Του μικρού βοριά Οδυσσέας Ελύτης Του μικρού βοριά παράγγειλα, να ’ναι καλό παιδάκι Μη μου χτυπάει πορτόφυλλα και το παραθυράκι Γιατί στο σπίτι π’ αγρυπνώ, η αγάπη μου πεθαίνει και μες στα μάτια την κοιτώ, που μόλις ανασαίνει Γεια σας περβόλια, γεια σας ρεματιές Γεια σας φιλιά και γεια σας αγκαλιές Γεια σας οι κάμποι κι οι ξανθοί γιαλοί Γεια σας οι όρκοι οι παντοτινοί Με πνίγει το παράπονο, γιατί στον κόσμο αυτόνα τα καλοκαίρια τα ’χασα κι έπεσα στον χειμώνα Σαν το καράβι π’ άνοιξε τ’ άρμενα κι αλαργεύει βλέπω να χάνονται οι στεριές κι ο κόσμος λιγοστεύει
51. Άνοιξε λίγο το παράθυρο Brendan Behan όλη τη ζωή μου χύνω δάκρυα, δάκρυα το στόμα μου δεν ξέρει να γελάει Άνοιξε λίγο το παράθυρο κι ας’ το φυρό για το Χριστό, Έμπα και κάτσε κι ύστερα θα σου το πω το μυστικό Μόν’ μια φορά σαν έπεσε η εικόνα κι άφησε τη γριά τη βάβω μου ξερή κει που’ λεγε παλιό ιρλανδέζικο τραγούδι πως πούλησαν προδότες τον οδηγητή Άνοιξε λίγο το παράθυρο κι άσ’ το φυρό για το Χριστό Έμπα και κάτσε κι ύστερα θα σου το πω το μυστικό Από τους μπάσταρδους τους ξένους κρύψε, καλή μου, το χάλι σου εμείς λιοντάρι και λυκόρνιο και ρόδο στο κεφάλι σου Άνοιξε λίγο το παράθυρο κι άσ’ το φυρό για το Χριστό Έμπα και κάτσε κι ύστερα θα σου το πω το μυστικό
52. Ο Αντώνης Ιάκωβος Καμπανέλλης στο Βιλεγκράμπεν το βαθύ το λατομείο των θρήνων Εβραίοι κι αντάρτες περπατούν Εβραίοι κι αντάρτες πέφτουν Βράχο στην πλάτη κουβαλούν βράχο σταυρό θανάτου Εκεί ο Αντώνης στη φωνή φωνή, φωνή ακούει ω καμαράντ, ω καμαράντ βόηθα ν' ανέβω τη σκάλα Μα κει στη σκάλα την πλατειά και των δακρύων τη σκάλα τέτοια βοήθεια είναι βρισιά τέτοια σπλαχνιά κατάρα Ο Εβραίος πέφτει στο σκαλί και κοκκινίζει η σκάλα και συ λεβέντη μου έλα εδω βράχο διπλό κουβάλα Παίρνω διπλό, παίρνω τριπλό μένα με λεν Αντώνη κι αν είσαι άντρας έλα εδώ στο μαρμαρένιο αλώνι
53. Τ’ όνειρο καπνός Νίκος Γκάτσος τώρα ποιο φεγγάρι σ’ έχει πάρει κι άδειασε τού κόσμου η αγκαλιά Στης νύχτας το μπαλκόνι παγώνει ο ουρανός κι είν' η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός Κύλησαν τα νιάτα στο ποτάμι κι έγινε ο καιρός ανηφοριά Ήμουνα στον άνεμο καλάμι κι ήσουνα στην μπόρα λυγαριά
54. Στρώσε το στρώμα σου Ιάκωβος Καμπανέλλης Στρώσε το στρώμα σου για δυο για σένα και για μένα ν’ αγκαλιαστούμε απ’ την αρχή να’ ν’ όλα αναστημένα Σ’ αγκάλιασα μ’ αγκάλιασες μου πήρες και σου πήρα χάθηκα μες στα μάτια σου και στη δική σου μοίρα Μέσα στις ίδιες γειτονιές έρημος ζητιανεύω ό,τι μαζί σου σκόρπισα γυρνώ και το γυρεύω
55. Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ Οδυσσέας Ελύτης Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ και μυρσίνη συ δοξαστική μη παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου! Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά στα ηφαίστεια κλήματα σειρά και τα σπίτια πιο λευκά στου γλαυκού το γειτόνεμα! Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό τους παλιούς μου φίλους καλώ με φοβέρες και μ' αίματα
56. Η μπαλάντα του Αντρίκου Κώστας Βάρναλης Είχε τη τέντα ξομπλιαστή η βάρκα του καμπούρη Αντρέα Η Κατερίνα και η Ζωή τ' Αντιγονάκι η Ζηνοβία Τα μεσημέρια τα ζεστά την βάρκα παίρναμε τ' Αντρέα
57. Βασίλεψες αστέρι μου Γιάννης Ρίτσος Κι ο ήλιος, κουβάρι ολόμαυρο, το φέγγος του έχει μάσει. Κόσμος περνά και με σκουντά, στρατός και με πατάει κι εμέ το μάτι ουδέ γυρνά ουδέ σε παρατάει. Την άχνα απ' την ανάσα σουνιώθω στο μάγουλό μου, αχ, κι ένα φως, μεγάλο φωςστο βάθος πλέει του δρόμου. Τα μάτια μου σκουπίζει τα μια φωτεινή παλάμη. Αχ κι η λαλιά σου, γιόκα μου στο σπλάχνο μου έχει δράμει. Και να που ανασηκώθηκα, το πόδι στέκει ακόμα. Φως ιλαρό λεβέντη μου μ' ανέβασε απ' το χώμα.
Σημαίες τώρα σε ντύσανε, παιδί μου εσύ κοιμήσου.
Κι εγώ τραβώ στ' αδέρφια σου και παίρνω τη φωνή σου.
25 luglio Η θάλασσα κι εγώ...( για όλους μου τους φίλους )Θάλασσα..H αγάπη και η ζωή ανεβαίνουν στα μάτια. Και τα μάτια γίνονται δραματικά μεσουρανήματα. Παλίρροιες- αξίες.. Δεν κοιτάζω την ώρα, το χρόνο.. Χρόνος είναι όπου είμαι, και ό,τι ζω.. Τίποτα άλλο.. Ούτε πίσω κοιτάζω.. Να νιώθω τον παλμό των κυμάτων και του βυθού. Τον παλμό του ανέμου και του ήλιου. Θα πιστέψω για άλλη μια φορά, στις αδυναμίες μου περισσότερο, από ό,τι στη δύναμή μου. Το ξέρω από τώρα αυτό. Και ίσως να μου κάνει καλό.. Μια ευλογημένη αλληλουχία συναισθημάτων, με κρατά μέσα, και πιο κοντά από ποτέ στον πυρήνα της θάλασσας.Εκεί, χωρίς όρους και όρια. Χωρίς να κυνηγάω τις συγκυρίες και τις συμπτώσεις.. Εξημερωμένη, από το αγκάλιασμα, και το νανούρισμα της. Στα βότσαλα ν’ακουμπάω στιγμές και χαρά. Στη διαύγεια μιας ανατολής, στη θολή από τη ζέστη δύση, που θα σπάζει τα χρώματά της στο κύμα, και θα διϋλίζεται, ρίχνοντας κι άλλα χρώματα, πυκνά κι απαλά, και θα φωτίζουν, και θα νοτίζουν, μερικές από τις πιό όμορφες νύχτες μέσα μου.. Χωρίς κακίες κι εγωισμούς ν’απλώνουν.. Χωρίς συνθήκες.. Η καλοκαιρινή νύχτα τελεσφορεί χωρίς συνθήκες.. Και το σκοτάδι ακόμα, ανθίζει μέσα στο βράδυ του καλοκαιριού. Ανθίζει αστέρια στους βυθούς......
Να κρατιέμαι από τη σιγουριά, που μου δίνουν τα δύσκολα, τα απλά και τα αόρατα. Κι αυτό το δικαιούμαι. Να βλέπω το φεγγάρι, να υψώνεται ζεστό και κατακόκκινο. Όμορφο... Και το άπλωμα της μέρας στον ουρανό, όμορφο... Φως θα με σκεπάζει, φως ν’αναπνέω. Φως... Μπορεί να μοιάζει με παραμύθι, και να μπώ στην τροχιά του παραμυθιού και να το ζήσω. Και σ’αυτό να φυγαδέψω και το όνειρο. Να μην με νοιάζει καμιά διάσταση. Με το σώμα να σκέφτομαι, μ’αυτό να λέω ό,τι έχω να πω, ανοίγοντας περάσματα σε νερά βαθιά και πεντακάθαρα. Να μπερδεύομαι με την ελευθερία. Να φεύγω χωρίς πιθανότητες κι ενδεχόμενα. Άβαφη... Ξυπόλητη... Μεθυσμένη από το φως που διαθλάται και δίνει στις σκέψεις μου και στις πράξεις μου τα ρευστά περιγράμματα που θέλω, από αλμύρα και νερό. Να μουδιάζω κάτω απ’τον καυτό ήλιο, να μουλιάζω στο δροσερό νερό. Διαρκής μετάθεση, μιας λιγομίλητης ηχούς του νερού, που αποσυμβολίζει τις παλινδρομήσεις, από την καθήλωση στα ορατά στη μαρμαρυγή των αοράτων με το φεγγαρίσιο χρώμα. Να πετάω στις ξαστεριές αποπροσανατολισμένα, χωρίς σκοπό και κατεύθυνση.. Κανένα συναίσθημα θωρακισμένο.. Καμιά αίσθηση εγκλωβισμένη.. Να χάνω τα ζύγια μου.. Μεγάλη ελευθερία.. Μεγάλος δρόμος.. Μεγάλη η θάλασσα.. 22 luglio Γνώσεων απόψεις και εξηγήσεις ερωτηματικών....συνέχεια και τέλος...Συνέχεια της δημοσίευσης του ιστολογίου της 19ης Ιουλίου 2008....και κάπου εδώ ,παίρνει ένα προσωρινό τέλος, η καλοπροαίρετη αντιπαράθεση μεταξύ εμού και του αγαπητού φίλου ΧΙΓΙΩΡΓΗ, γιατί εξηγήσεις πολλές, θέμα τεράστιο, ερωτηματικά πολλά, γνώσεις και προσωπικές εμπειρίες για πολύ κόσμο, ανεξήγητες, και όχι τεκμηριωμένες για τους περισσότερους, με αποτέλεσμα η Πίστη και η Αγάπη προς Αυτόν, να εμπλέκεται με επιστημονικές θεωρίες, και συγχρόνως με την Χάρη που κάποιοι έχουν, να βλέπουν....
19 Ιουλίου
Συνέχεια συζήτησης περί ψυχής στα ζώαΥποκλινόμενος στο φιλοσοφικό πνεύμα της φίλης μου αν και με στεναχώρησε με την απολυτότητα που αφορά τα ονόματα ων πλασμάτων που είναι στο πλευρό του Κυρίου θα εξηγήσω το κομμάτι του βιβλίου της Γεννέσεως και στο απόσπασμα που περερμηνεύεται και δημιουργεί το θέμα της υπόθεσης ότι υπάρχει ψυχή στα ζώα.
Εδώ κάπου θα προσθέσω ολόκληρο το κομμάτι του κειμένου που παρέθεσε η φίλη μου σε προηγούμενο σχόλιο και θα εξηγήσω τα σημεία και πως εύκολα παρερμηνεύεται κάθε κομμάτι των γραφών αφού ερμηνεύουν ΟΛΟΙ αποκόπτοντας ορισμένες λέξεις. Αν από τις γραφές αφαιρέσεις ΜΙΑ ΛΕΞΗ είναι ικανό το ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΑΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ να αλλειωθεί σε απίστευτο βαθμό. Το κομμάτι είναι το εξής: ....«Και είπεν ο Θεός: Ας γεμίσωσι τα ύδατα εν αφθονία, νηκτά έμψυχα, και πετεινά πετώμενα επάνωθεν της γης κατά το στερέωμα του ουρανού. Και εποίησεν ο Θεός παν έμψυχον κινούμενον, και είπεν ο Θεός: Ας γεμίσει η γη ζώα έμψυχα, κατά το είδος αυτών, κτήνη και ερπετά και ζώα της γης, κατά το είδος αυτών. Και έγινεν ούτω». Απλά και κατανοητά: "Ας γεμίσει η γη ζώα έμψυχα, κατά το είδος αυτών" Αυτή η φράση αφορά την Δημιουργία των ζωόμορφων ΑΘΑΝΑΤΩΝ μορφών ζωής και ακολούθως λέει το κείμενο "κτήνη και ερπετά και ζώα της γης, κατά το είδος αυτών" και αυτό είναι το κομμάτι που αφορά τα ΕΜΒΙΑ αλλά ΑΨΥΧΑ ΖΩΑ. Τα κτήνη είναι τα ζώα που βλέπουμε εμείς στην Γη κατά τον τρόπο που χρησιμοποιούνταν η λέξη "κτήνη" στην αρχαιότητα γιατί σήμερα είναι λίγο διαφορετική η έννοια αυτής. Επιστρέφω στην αρχή του ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΑΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ για να εξηγήσω περί των πλασμάτων που είναι έμψυχα και ΑΘΑΝΑΤΑ μέχρι την Δευτέρα Παρουσία ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΡΑΤΑ από τον άνθρωπο αφού έχουν σώμα με ύλη όμοια με αυτή των αγγέλων που είναι λευκό φως και συγκεκριμμένα αποτελείται από την ύλη που στην αρχαία Αραμαϊκή ονομάστηκε "νέφες". "Ας γεμίσωσι τα ύδατα εν αφθονία" Είναι η φάση της Δημιουργίας που αφορά την παρουσία νερού στη Γη. "νηκτά έμψυχα, και πετεινά πετώμενα επάνωθεν της γης κατά το στερέωμα του ουρανού" Αφορά την Δημιουργία των Μεταρσίων, Πολυομμάτων, Εξαπτερύγων, Πτερωτών που είναι οι ζωόμορφες ΕΜΨΥΧΕΣ μορφές ζωής. "νηκτά έμψυχα" είναι τα Μετάρσια και τα Πτερωτά και "πετεινά πετώμενα" Είναι τα Εξαπτέρυγα και τα Πτερωτά. Αυτά έχουν την ικανότητα να ίπτανται όπως και οι άγγελοι. Η αναφορά σου στο υποτυπώδες είδος ψυχής των κτηνών (ζώα) είναι η ΟΡΘΗ εξήγηση που έχω δώσει με την αναφορά στην παρουσία καρδιάς στα ζώα η οποία λειτουργεί οπως στον άνθρωπο ως ΚΕΝΤΡΟ ΑΙΣΘΗΣΗΣ της αγάπης και του μίσους των δύο αυτών αισθήσεων ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ότι υπάρχουν αλλά αρνούνται να τις παραδεχθούν ως υπαρκτές αισθήσεις. Τέλος όταν καλή μου έρθεις στην Δράμα, θα σου δείξω την τειχογραφία της Δευτέρας Παρουσίας στον ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ και ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΝΗΜΕΙΟ της πόλης μας την Αγία Σοφία. Εκεί απεικονίζονται τα τρία Μετάρσια πλάσματα που δεν αποδέχεσαι ότι είναι υπαρκτά στην Ορθοδοξία αν και δεν αναφέρονται τα ονόματά τους ΠΟΥΘΕΝΑ και είναι φυσικά γνωστά στους Μοναχούς σε Σκήτες κυρίως του Αγίου Όρους. Ότι δεν γνωρίζουμε δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει και εδώ ηταν η αναφορά μου στην απολυτότητα. Όταν μου παρουσιάζεται κάποιος σαν να τα γνωρίζει όλα (όχι εσύ, αφού μιά φράση δεν αποτελεί συνολικό κριτήριο) τότε είναι αυτονόητο ότι δεν έχω να συζητήσω τίποτα με το άτομο αυτό. Κλειστός νους και κλειστά ώτα όταν υπάρχουν, υπάρχει μονόλογος από ένα συζητητή μόνο και φυσικά στείρα αντιπαράθεση. Ελπίζω να έγινα κατανοητός και να βοήθησα στην κατανόηση των δύσκολων εννοιών που ΠΕΡΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΙ αφού ΚΑΝΕΙΣ δεν ξέρει ΑΚΡΙΒΩΣ την χρήση της Αρχαίας Ελληνικής την εποχή που γράφηκαν τα Ιερά Κείμενα που έμειναν αναλλείωτα. Αυτά είναι η μετάφραση των εβδομήκοντα των Κειμένων Παλαιάς Δαθήκης ΚΑΙ ΟΧΙ αυτής, αφού η Παλαιά Διαθήκη ήταν ΜΟΝΟ μία φράση που όριζε την Μετάνοια ως μέσο σωτηρίας. Επίσης η Καινή Διαθήκη που είναι εγκεκριμένη από την Ιερά Σύνοδο είναι το ΚΑΘΑΡΟ κομμάτι του Λόγου του Θεού που μας απέμεινε ως κληρονομιά αφού πολλά Κείμενα τόσο των χρόνων της Παλαιάς όσο και της Καινής χάθηκαν από φωτιές και από ΑΝΟΗΤΟΥΣ καταστροφείς γραφών. Ευχαριστώ για την τιμή που μου έκανες να συνδυαλεχθείς μαζί μου καθώς και για την ευκαιρία που μου έδωσες να δώσω τις απαραίτητες εξηγήσεις.
closeinliving
21 Ιουλίου 6:14 μμ Καλή εβδομάδα να έχεις φίλε μου, και από τα γραφώμενά σου, συμφωνείς στα περισσότερα μαζί μου, απλά τα λέμε με διαφορετικά λόγια....Στην ουσία η κυριότερη διαφωνία μας, είναι στο "ζύγισμα" και στα "πόσα γραμμάρια " είναι η ψυχή του ανθρώπου όταν πεθαίνει, και αντίστοιχα και στα ζώα. Παραθέτω για άλλη μία φορά, αποσπάσματα από Γένεση " "Και είπεν ο Θεός, Ας γεννήσωσι τα ύδατα εν αφθονία νηκτά ΕΜΨΥΧΑ, και πετεινά πετόμενα επάνωθεν της γης κατά το στερέωμα του ουρανού. Και εποίησεν ο Θεός τα κήτη τα μεγάλα, και παν ΕΜΨΥΧΟΝ κινούμενον, τα οποία εγέννησαν εν αφθονία τα ύδατα κατά το είδος αυτών, και παν πετεινόν πτερωτόν κατά το είδος αυτού. Και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν."..""Και είπεν ο Θεός, Ιδού σας έδωκα πάντα χόρτον κάμνοντα σπόρον, όστις είναι επί του προσώπου πάσης της γης, και παν δένδρον, το οποίον έχει εν εαυτώ καρπόν δένδρου κάμνοντος σπόρον. ταύτα θέλουσιν είσθαι εις εσάς προς τροφήν. και εις πάντα τα ζώα της γης, και εις πάντα τα πετεινά του ουρανού, και εις παν ερπετόν έρπον επί της γης, και ΕΧΟΝ ΕΝ ΕΑΥΤΩ ΨΥΧΗΝ ΖΩΣΑΝ, έδωκα πάντα χλωρόν χόρτον εις τροφήν. και έγινεν ούτο".Επομένως όχι μόνο ο άνθρωπος έχει ψυχή, αλλά και τα ζώα,μόνο που δεν μοιάζει με την ψυχή του ανθρώπου, διότι γεννήθηκε από την γη, ενώ η ψυχή του ανθρώπου γεννήθηκε από την πνοή του Θεού.
Τώρα, άν όταν ο ανθρωπος πεθαίνει, και αυτό που απομένει, ζυγίζει 16-20 γραμμάρια, βάσει των επιστημονικών ερευνών, ενώ στο ζώο, και δή στο σκύλο, όπου και έγινε το πείραμα, ζυγίζει 0 γραμμάρια, επέτρεψέ μου, για άλλη μία φορά, να μην ανακατεύω την επιστήμη και τα πειράματα, με την πίστη σε Αυτόν.
Με μεγάλη μου χαρά, όταν έρθω στην Δράμα, να δω την τοιχογραφία στην Αγία Σοφία.Παρ΄οτι υπάρχουν τοιχογραφίες της Δευτέρας Παρουσίας, σε πολλές μονές, όπως στην Μονή του Αγ.Παντελεήμονα, στο Ηράκλειο, έργο του 17ου αιώνα, στην Μονή του Αγίου Αθανασίου στην Κέρκυρα, έργο του 18ου αιώνα, δεν υπάρχουν ομοιότητες ,αλλά αρκετές διαφορές, τις οποίες δεν είμαι σε θέση να κρίνω και ούτε μου επιτρέπεται.
Οσον αφορά τα ονόματα, λογικό είναι να είμαι απόλυτη, ότι δεν υπάρχουν πουθενά γραμμένα ή με κάποια σημάδια ονομάτων, μιά και σαν γυναίκα, δεν μπορώ να έχω πρόσβαση στο Αβατο και στις κήτες των μοναχών. Δέχομαι ότι τα γνωρίζεις από πάνσοφους μοναχούς, αλλά και ρωτώ..Τα συγκεκριμένα ονόματα, μόνον οι πάνσοφοι γέροντες του Αγ.Ορους, τα γνωρίζουν?
Και εδώ δεν τίθεται το "πίστευε και μή ερεύνα", αλλά η διάθεση της γνώσης.
Σε ευχαριστώ για την φιλοξενία στην σελίδα σου.
19 luglio Γνώσεων απόψεις και εξηγήσεις ερωτηματικών.Ξεκινώντας από μία ανάρτηση ιστολογίου, του καλού μου φίλου ΧΙΓΙΩΡΓΗ,και με την προσθήκη του προσωπικού μου σχολίου επάνω σε αυτήν, ξεκινήσαμε μία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση. Λαμβάνοντας το θάρρος, από την ήδη,δημόσια δημοσίευση της καταχώρησης και των σχολίων, από την σελίδα του εκλεκτού φίλου, την δημοσιεύω και εγώ, με την παρότρυνση σε όσους θέλουν, να λάβουν μέρος, και να καταθέσουν τις τεκμηριωμένες απόψεις τους.
Η συζήτησή μας, ξεκίνησε από εδώ:
18 Ιουλίου
Το κυνήγι κι εγώ (ανάρτηση ιστολογίου φίλου ΧΙΓΙΩΡΓΗ)................Κλείνοντας την αναφορά μου στα ζώα θα ήθελα να τονίσω ότι υπάρχει ήδη πείραμα ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ που ΑΠΕΔΕΙΞΕ την ανυπαρξία της ψυχής στα ζώα. Στο πείραμα ζύγισης σε ειδικό κλίβανο κλεισμένου αεροστεγώς που έγινε με ετοιμοθάνατο άνθρωπο και παρουσιάστηκε διαφορά βάρους γραμμαρίων πριν και μετά τον θάνατο στην περίπτωση του θανάτου του ζώου (σκύλος) ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΑΖΑΣ ή ΒΑΡΟΥΣ αν θέλετε. Απώλεια ύλης δηλαδή στην περίπτωση θανάτου ανθρώπου την πρώτη φορά 20 γραμμάρια και στην επανάλληψη παρατηρήθηκε διαφορά 16 γραμμαρίων όταν στην περίπτωση του σκύλου ΔΕΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΘΗΚΕ ΚΑΜΙΑ ΑΜΕΤΑΒΟΛΗ. Τι ήταν τα 20 και τα 16 γραμμάρια που χάθηκαν; και πως έφυγαν ΜΟΝΟ στην περίπτωση του ετοιμοθάνατου ανθρώπου ΚΑΙ ΟΧΙ του σκύλου; Τα πήρε το εύρηκα ή τελικά ΥΠΑΡΧΕΙ αυτό που ονομάζεται ψυχή;
Η θανάτωση των ζώων επιτράπηκε από τα πρώτα χρόνια του ανθρώπου στη Γη για λόγους τροφής και όχι μόνο. Αυτό αποτελούσε μέρος του Θεικού Σχεδίου το οποίο είναι λίγο δύσκολο να κατανοηθεί αν δεν έχεις μια ολοκληρωμένη άποψη για αυτό. Μερική άποψη θα οδηγούσε πολύ εύκολα ΣΕ ΔΙΑΣΤΡΕΒΩΣΕΙΣ όπως συχνά παρατηρείται στην Καινή Διαθήκη της οποίας τον λόγο τον μετατρέπουν κατά το δοκούν οι ψευτοδιδάσκαλοι που σήμερα εξάγονται ΚΑΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ από την μητέρα των αιρέσεων και παραπαλανούν ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΘΩΟΥΣ εκμεταλευόμενοι την αγνή ψυχούλα τους.
Νομίζω ότι σήμερα έχω ολοκληρώσει την αναφορά μου στην ψυχή και έχω πει πολλά σχετικά με την φιλοζωία η οποία είναι δείγμα αγνότητος ψυχής. Ορισμένοι αγαπούν τα ζώα περισσότερο από τον άνθρωπο και αυτό είναι ΠΑΡΑΔΟΞΟ. ΝΑΙ αγαπήστε τα ζώα αλλά ΠΡΩΤΑ τον άνθρωπο με τον οποίο θα αλλάξεις και δυο λόγια και ας φέρει και κάποια αντίρρηση βρε αδερφέ...
closeinliving
18 Ιουλίου 4:30 μμ ...εδώ΄καλέ μου φίλε, θα σου καταθέσω την δική μου προσωπική άποψη, την οποία και βιώνω...δεν θα αναφερθώ στα προηγούμενα σκυλιά που είχα, αλλά στο τελευταίο, που φωτογραφία του θα μπορέσεις άν θέλεις να δείς, στο τελευταίο άλμπουμ που δημοσίευσα...τον λύκο αυτό , τον έφερε ο γιός μου στο σπίτι, 40 ημερών...τον ταίζαμε με το μπιμπερό, μέχρι να μπορέσει να φάει κανονική τροφή...ο σκύλος μεγάλωνε,και κάθε μέρα, έβλεπα την άδολη αγάπη του για όλους εμάς, που είμασταν γύρω του....όταν πριν 14 μήνες, ο γιός μου σκοτώθηκε, ο σκύλος ήταν μαζί του....από την στιγμή εκείνη και για πολλούς μήνες μετά, τα μάτια του ήταν συνέχεια υγρά και λυπημένα, και το φαγητό του ελάχιστο, και κάποια στιγμή φαινόταν, ότι ήθελε και αυτός να "φύγε"...κοιμόντουσταν μαζί, τώρα κοιμάται έξω από την πόρτα του δωματίου του...άσχετα με την μέρα και ώρα, που μπορεί να πάω να "δω" και να "μιλήσω" με τον γιό μου, έρχεται δίπλα του, τρίβεται στα πόδια μου, και τα μάτια του υγραίνονται...όταν με βλέπει στεναχωρημένη, έρχεται και μου δίνει το αριστερό του χέρι....πολλά μπορώ να γράψω ακόμη, αλλά ένα πιστεύω...και ψυχή έχουν, και καρδιά έχουν, και τρυφερότητα έχουν, και νου έχουν, και αγάπη δίνουν....άσχετα με τα επιστημονικά ευρήματα, τα οποία δεν τα αμφισβητώ, αλλά δεν τα δέχομαι....
Την καλησπέρα μου.. 18 Ιουλίου
Πως αισθάνονται τα ζώα;Με αφορμή το παρακάτω σχόλιο θα εξηγήσω πως γίνεται και τα ζώα που δεν φέρουν ψυχή να αισθάνονται τόσο την αγάπη όσο και το μίσος: H αγάπη είναι αίσθηση και πηγάζει από την καρδιά. Τα ζώα δεν έχουν ψυχή αλλά έχουν ζωή, που η πηγή της είναι η καρδιά και πλάστηκαν ώστε να είναι σε θέση να αισθάνονται.
Θα πρέπει να γεμίσω μερικές σελίδες για να εξηγήσω ακόμη και περιλητικά το Θεϊκό Σχέδιο που αφορά την Δημιουργία και τα αίτια τα οποία ΤΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ να πλάσει μορφές ζωής θνητές και μάλιστα να επιτρέψει την θανάτωση αυτών.
Οστόσο θα αναφέρω μόνο ένα σημείο του Σχεδίου για να γίνουν κατανοητά τα παραπάνω αίτια που όρισαν την Θνητότητα.
Ο Θεός ήθελε από την αρχή να πλάσει ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ αλλά σαν Θεός που είναι ΠΡΟΓΝΩΡΙΖΕ ότι πολλά από τα πλάσματά Του θα αποστατήσουν και θα υποκύψουν στο Μίσος που πηγάζει από την καρδιά τους. Μίσος έχει και ο ίδιος στην καρδιά Του αλλά ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ να εμφανιστεί και όταν το έπραξε ΟΡΙΣΕ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΗ με ΠΑΝΔΙΚΑΙΟ ΤΡΟΠΟ. Εδώ χρειάζονται άπειρες εξηγήσεις και είναι καλύτερα να το προσπεράσουμε το σημείο αυτό.
Με την Θνητότητα έδειξε ότι ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΟΣ αν δεν το επιτρέψει ο Θεός και όρισε ότι ΘΑ ΑΦΑΝΙΣΕΙ αυτούς που θα υποκύψουν στο μίσος. Όρισε την Μετάνοια η οποία αν είναι αληθινή ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ αποτελεί ΑΡΝΗΣΗ του στοιχείου μίσους και Πνευματικούς αγώνες προς την αγάπη. Αυτός είναι ο λόγος που ζητήθηκε και ζητείται η Μετάνοια ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για την σωτηρία του ανθρώπου αφού αυτό ορίζονταν ΜΟΝΟ στα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης.
Έτσι επέτρεψε την θανάτωση των ζώων για να δείξει ότι ανα πάσα στιγμή μπορεί ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΕΙ όποιον δεν εγκαταλείψει κάθε ίχνος μίσους. Η Μετάνοια είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ προς την αγάπη. Πως θα σταματήσει κάποιος να σκοτώνει αν δεν έχει μετανιώσει για αυτό που αρχικά ΕΠΕΛΕΞΕ (=ελευθεροβουλία) να κάνει;
Πολλοί Ιερείς σήμερα επιστρέφουν στα χρόνια της Τιμωρίας ΚΑΙ ΟΧΙ της χάρης και της συγχώρεσης με αποτέλεσμα ΝΑ ΠΑΡΑΝΟΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ και την Καινη Διαθήκη. Η Θεία Μετάλληψη ΠΟΥ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ οι Αμερικανόφερτες ψευδοδιδασκαλίες ΕΙΝΑΙ Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΗΣ. Μην ξεχνάτε τα λόγια του Κυρίου στον Μυστικό Δείπνο. " ...Λάβετε φάγετε... Πίετε εξ΄αυτού πάντες... εις άφεση Αμαρτιών". ΔΙΔΑΞΕ την συγχώρεση ο ΘΕΟΣ και ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΣ την οποία αρνούνται να επιδείξουν πολλοί από τους Ιερείς μας που μάχονται Καθολικούς, Ορθοδόξους Ενωτικούς και αιρετικούς αντί ΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΟΥΝ όπως ο Κύριος ΚΑΘΕ ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΨΥΧΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗ. "Πίετε εξ αυτού ΠΑΝΤΕΣ" είπε ο Κύριος και υπάρχουν ορισμένοι ακόμη και Μητροπολίτες που αρνούνται να δώσουν την χάρη σε Μετανοούντες.
Η αναφορά μου αυτή στους Ιερείς έγινε για να δείξω πόσο εύκολο είναι να απομακρυνθεί κάποιος από την διδασκαλία της αγάπης που ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ.
Ξέφυγα λίγο αλλά νομίζω ότι έπρεπε να λεχθούν όλα αυτά για να εξηγήσω περισσότερο κατανοητά τα υπόλοιπα που αφορούν τα ζώα.
Πριν ένα χρόνο περίπου έχασα τον πατέρα μου σε ατύχημα. Είχε μαζί του τον σκύλο μας ο οποίος ήταν ο αίτιος που τον βρήκα μέσα στο ρέμα και κάτω από τον αναποδογυρισμένο ελκυστήρα. Δεν είχε φύγει από κοντά του και όταν πλησίασα κοντά στο σημείο όπου έπεσε ο πατέρας μου άκουσα ένα γαύγισμα το οποίο δεν ήταν κλάμα αν και ακούστηκε σαν κλαψούρισμα. Δεν ήταν γαύγισμα αν και ακούστηκε σαν γαύγισμα. Δεν ήταν γρύλισμα αν και ακούστηκε σαν γρύλισμα. Ήταν κάτι από όλα μαζί ή σαν ένας λυγμός. Το γεγονός αυτό με προετοίμασε ψυχικά για ότι είδα αμέσως μετά.
Το σκυλί ακόμη και σήμερα κοιτάζει προς τον ελκυστήρα του πατέρα μου με λύπη.
Η αγάπη εκφράζεται με χαρά ή και με λύπη αλλά και με άλλα συναισθήματα. Το μίσος εκφράζεται με θυμό αλλά και με άλλα πολλά. Αυτά πηγάζουν από την καρδιά που είναι η πηγή της ζωής τόσο στον άνθρωπο όσο και στα ζώα.
Η ψυχή διαχωρίζεται σε καρδιά και νου. Τα ζώα αν και έχουν εγκέφαλο, αν και υπάρχει ευφηεία σε αυτά, αυτή προκύπτει από το εγκεφαλικό σύστημα όπως και στον άνθρωπο.
Ο νους όμως είναι αίτιος των λογισμών του ανθρώπου που ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ούτε το ζώο ούτε και ο υπολογιστής ο οποίος δανείζεται τον νου του προγραμματιστή αλλά όταν τα μπλέκει όλα μέσα στο σύστημά του τα κάνει θάλασσα με αποτέλεσμα εμείς να ψαχνόμαστε και να ψάχνουμε τους προγραμματιστές.
Όσοι γνωρίζουν ΑΚΡΙΒΩΣ την έννοια λογισμός θα κατανοήσουν τι είναι αυτό που πηγάζει από τον νου. Όσοι νομίζουν ότι ο λογισμός είναι η σκέψη απλά θα παρανοήσουν ακόμη μία φιλοσοφική έννοια νομίζοντας ότι κατέχουν την γνώση την οποία την έπιασαν γερά και την κρατούν στα χέρια τους για να μην τους φύγει αλλά χάνονται οι ίδιοι στην ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ στοχαστικότητά τους. Τέτοια άτομα είναι μερικά από αυτά που μετέχουν στο filosofia.gr και διώχνουν τους αληθινούς στοχαστές από εκεί. Έτσι και εγώ απολαμβάνω τώρα την παρέα σας αφού προτιμώ να δημιουργώ φιλίες καθώς και την δική μου σελίδα έκφρασης από το να εξηγώ συνεχώς τις ίδιες έννοιες στους ίδιους ανθρώπους που επιμένουν να είναι γαντζωμένοι σε όσα αποφάσισαν αυθαίρετα ότι είναι αληθινή γνώση χωρίς να έχουν συνηδητοποιήσει το μέγεθος της άγνοιας που έχουν όπως πχ ο Σόλων και ο Σωκράτης. Ο ένας μάθαινε στα γεράματα και ο άλλος γνώριζε καλά πόση άγνοια είχε. Έτσι κι εγώ έχοντας μεγάλη άγνοια προσπαθώ να μεταφέρω μέρος από όσα γνωρίζω προσπαθώντας να καθαρίσω ορισμένα σκουπίδια που κυκλοφορούν στο διαδύκτιο και που υπάρχουν ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΕΛΙΔΑ. Σε αναφορές για δύο πουλιά βρήκα δύο ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ανακρίβιες που η προσωπική εμπειρία μου δίδαξε.
closeinliving 18 Ιουλίου 9:32 μμΚαλέ μου φίλε, νομίζω ότι ανοίξαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, όπου και εγώ τις γνώσεις, τις έχω από την Ορθόδοξη Εκκλησία, και τον λόγο του Κυρίου.
Ψυχή είναι η ζωή που υπάρχει σε κάθε κτίσμα, όπως στα φυτά και τα ζώα, ψυχή είναι και η ζωή που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, είναι και ο κάθε άνθρωπος που έχει ζωή, ψυχή είναι και η ζωή που εκφράζεται μέσα από το πνευματικό στοιχείο της υπάρξεώς μας, είναι αυτό το πνευματικό στοιχείο της υπάρξεώς μας. Επειδή είναι πολυσήμαντος ο όρος ψυχή, γι' αυτό και σε πολλά σημεία δεν είναι ξεκαθαρισμένα τα πράγματα, ακόμη και στην μετάφραση των 70 της Παλαιάς Διαθήκης.Ψυχή ονομάζεται κάθε τι έμβιο, κάθε ζώο, συνηθέστατα όμως μέσα στην Αγία Γραφή, πρόκειται για τον άνθρωπο. Δηλώνει τον τρόπο με τον οποίο η ζωή εκδηλώνεται στον άνθρωπο. Δεν αναφέρεται σε ένα μόνο τμήμα της ανθρώπινης ύπαρξης , το πνευματικό, σε αντίθεση προς το υλικό ,αλλά σημαίνει τον ολόκληρο άνθρωπο, ως ενιαία ζωντανή υπόσταση. Η ψυχή δεν κατοικεί απλώς στο σώμα, αλλά εκφράζεται με το σώμα, που κι αυτό, όπως και η σάρκα ή η καρδία αντιστοιχεί στο εγώ μας, στον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιούμε την ζωή. Η ψυχή δεν είναι η αιτία της ζωής, αλλά είναι κυρίως ο φορέας της ζωής.
Επειδή η λέξη "ψυχή" και η αντίστοιχή της Εβραϊκή λέξη "νέφες", προσδιορίζουν την αναπνοή, που είναι μια από τις βασικές λειτουργίες των ζωντανών οργανισμών, μια και όταν πεθάνουν παύει και η λειτουργία της αναπνοής, γι' αυτό και δεν είναι καθόλου παράδοξο, το ότι χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει αυτήν καθεαυτήν την ζωή. Έτσι παρατηρείται στην Αγία Γραφή, η λέξη «νέφες» ή «ψυχή», να χρησιμοποιείται αντί της λέξης «ζωή» για ζώα. Επί παραδείγματι, στη Γένεση....«Και είπεν ο Θεός: Ας γεμίσωσι τα ύδατα εν αφθονία, νηκτά έμψυχα, και πετεινά πετώμενα επάνωθεν της γης κατά το στερέωμα του ουρανού. Και εποίησεν ο Θεός παν έμψυχον κινούμενον, και είπεν ο Θεός: Ας γεμίσει η γη ζώα έμψυχα, κατά το είδος αυτών, κτήνη και ερπετά και ζώα της γης, κατά το είδος αυτών. Και έγινεν ούτω». Ο νους είναι απλός στην φύση, όπως είναι και ο Θεός «φως οίκών απρόσιτον» (Α΄Τιμ. στ΄16). Οταν όμως ο νους, δεχθεί τους λογισμούς, μολύνεται και κατά συνέπειαν σκοτίζεται....Οι λογισμοί επομένως, είναι η μεγαλυτέρα δυσωδία και ζημιά του νου και της ψυχής. Όλος ο κόπος, και η προσπάθεια ,είναι να γίνει πάλι ο νους απλός και φωτεινός. Η ψυχή και ο νους ,εκτίσθησαν από τον Θεό, γιά να αναπαύεται εκεί η χάρις του Αγίου Πνεύματος. Ότι άλλο εισέρχεται στον χώρο αυτό είναι ξένο και παρείσακτο. Σε ευχαριστώ.Την καλησπέρα μου. 18 Ιουλίου
Επιστροφή στην έννοια ψυχήΔεν θα φλυαρύσω αν και δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να σταματήσω. Η ψυχή αλληγορικά μπορεί να δωθεί σαν έννοια όπως περιγράφεις ακόμη και σε άψυχα πράγματα. Δεν αποτελεί στοιχείο όμως το οποίο μπορεί να γενικευτεί και να αποδωθεί ως ψυχή κάθε μορφή ζωής ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ. Ανέφερες την λέξη "νέφες". Μα η ύλη της ψυχής είναι με μορφή νέφους και διαχέεται ΣΕ ΟΛΟ ΜΑΣ το σώμα. Στην Καινή Διαθήκη υπάρχει αναφορά στην σκληροκαρδία γεγονός που δείχνει ότι το μίσος ΠΗΓΑΖΕΙ από την καρδιά μας. Η φράση που αναφέρεσαι "Ας γεμίσει η γη ζώα έμψυχα" αποτελεί αναφορά από το βιβλίο της γεννέσεως και αναφέρεται στα ΑΛΗΘΙΝΑ έμψυχα ζωικής μορφής και ΑΘΑΝΑΤΑ πλάσματα που έπλασε ο Θεός μετά τους Πρωτόπλαστους Αγγέλους. Σε έικόνες που δείχνουν την Δευτέρα Παρουσία θα δεις ζωικής μορφής πλάσματα στα πόδια του Κυρίου και συγκεκριμένα θα δεις τους Νεφλόρ, Αλμοδοβάρ και Αμοβάρ που ΠΟΤΕ δεν αποστάτησαν. Πριν τον άνθρωπο πλάστηκαν οι θνητές μορφές ζώων για να δείξει ο Θεός στις αθάνατες ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΩΝΙΟΙ αν δεν ΑΓΑΠΟΥΝ. Οι αποστατούντες ονομάστηκαν "δαιμόνια" γιατί δρουσαν τα χρόνια πριν της Σταύρωσης με δαιμόνιο δηλαδή πονηρό τρόπο και οδηγούσαν ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΓΟΡΕΥΣΗ (επιτράπει λόγω Ελευθεροβουλίας) στην Αμαρτία ανθρώπους με δυνάμεις που τους δόθηκαν. Ο λογισμός ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν μπορεί να θεωρηθεί μιαρός. Υπάρχουν ορισμένοι μιαροί λογισμοί (=σκέψεις κατά τους μοναχούς) που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ. Φράσεις του τύπου "Η ψυχή και ο νους ,εκτίσθησαν από τον Θεό, γιά να αναπαύεται εκεί η χάρις του Αγίου Πνεύματος" χρησιμοποιούνται κατά κόρον από Μοναχούς τις οποίες ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΟΥΝ ούτε οι ίδιοι. Το Πνεύμα το Άγιο ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΤΑΙ από τον Κύριο για να ΦΩΛΙΑΣΕΙ μέσα μας ΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΝ διαθέτουμε αγνότητα ψυχής ή ΜΕΓΑΛΗ Μετάνοια. Δεν αναπαύεται μέσα μας αλλά είναι οδηγός μας και μας ΚΑΘΑΡΙΖΕΙ από την Αμαρτία ΑΦΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΠΟΣΤΕΛΛΕΤΑΙ. Θα μπορούσα να γράφω για ώρες και να εξηγώ, αλλά αυτό είναι δύσκολο γιατί θα έπρεπε να δώσω ερμηνίες στις ΠΑΝΣΟΦΕΣ φράσεις των Μοναχών τις οποίες ΠΟΤΕ δεν εξηγούν αυτοί γιατί πικραίνονται από τις αντιδράσεις που συναντούν από αστόχαστους συζητητές. Έτσι με ΠΑΝΣΟΦΟ τρόπο και αλληγορικά δίνουν απαντήσεις τις οποίες πολλοί μεταφέρουν χωρίς επίσης να κατανοούν.
19 Ιουλίου 1:38 πμ 18 luglio Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο της φίλης "αφροδίτης"...όσοι θέλουν, άς το προωθήσουν για τους δικούς τους αναγνώστες.Πήγα σε ένα πάρτυ και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει, να μην πιω αλκοόλ. Μου είχες ζητήσει να μην πιω επειδή θα έπρεπε να οδηγήσω μετά, έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για μένα, γιατί είχα ακούσει αυτό που τόσο γλυκά με είχες συμβουλεύσει πριν φύγω, να μην πιω αν πρέπει να οδηγήσω, σε αντίθεση με αυτό που μου έλεγαν οι φίλοι μου. Έκανα τη σωστή επιλογή! Η συμβουλή σου ήταν η σωστή. Όταν το πάρτυ τελείωσε όλοι μπήκαν στα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ πήρα το αμάξι μου. Ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν μπορούσα να φανταστώ μαμά αυτό που με περίμενε ..... Τώρα είμαι εδώ ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει «το παιδί που προκάλεσε το δυστύχημα ήταν μεθυσμένο». Μαμά η φωνή του ακούγεται τόσο μακρινή. Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω. Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι αυτή η κοπέλα δεν θα τα καταφέρει. Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε καν φανταστεί όταν έτρεχε τόσο πολύ. Στο τέλος, αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ τώρα πρέπει να πεθάνω. Γιατί το κάνουν αυτό μαμά? Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές? Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια. Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί, στον μπαμπά να είναι δυνατός. Κάποιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αν θα οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ, τώρα να ήμουν ζωντανή ..... Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά... Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη. Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω μαμά....και να σου πω πόσο σε αγαπάω Σε αγαπάω μαμά....αντίο... Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε ένα δυστύχημα. Η κοπέλα ενώ πέθαινε ψιθύριζε αυτές τις λέξεις και η δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Η ίδια δημοσιογράφος άρχισε μια εκστρατεία εναντίον της οδήγησης υπό την επήρεια Αλκοόλ. Αν αυτό το μήνυμα έφτασε σε εσένα και το διαγράψεις, χάνεις την ευκαιρία, ακόμα και αν δεν πίνεις να δώσεις στους άλλους να καταλάβουν ότι και η δική σου ζωή κινδυνεύει . Αυτή η μικρή χειρονομία μπορεί να κάνει τη διαφορά 14 luglio Καλή εβδομάδα φίλοι μου και με την ελπίδα ότι δεν θίγω κανέναν !!Ενώ ο πρώην πρωταθλητής σκακιού Gary Kasparov, έβγαζε λόγο, σε συγκέντρωση του κόμματος Other Russia, που ηγείται, κάποιοι λεβέντες από το αντίπαλο στρατόπεδο, του έστειλαν πεσκέσι ένα ιπτάμενο .....πουλάκι!!!! Τρελλό,αλλά αληθινό ανέκδοτο, που κάνει τον γύρο του κόσμου!! Ξεχωρίζει ο μουντρούχος τύπος, που απομακρύνει το ιπτάμενο αντικείμενο, με χειρονομία που θα χαρακτήριζα ώς ...σκαμπίλι..:-) Παρακολουθείστε το video και τα σχόλια δικά σας!!!!! Το κόλπο, έχει ξαναγίνει στον ψηφιακό κόσμο του Second Life, στην συνέντευξη τύπου της πάμπλουτης Anshe Chung.Προβλέπω, το γεγονός, να γίνεται πρώτυπο διαμαρτυρίας και πλάκας.....και μάλλον θα δούμε πολλά... ιπτάμενα....στο προσεχές μέλλον!!!!. 10 luglio Για τους φίλους ΕΛΕΝΗ - KALLIOPI - konstantinos....σήμερα διάβασα τις αποφάσεις των προσωπικών σας επιλογών....εύχομαι μέσα από την καρδιά μου, ο νέος δρόμος που χαράζετε, να είναι γεμάτος από όλα τα καλά του κόσμου....και άν αλλάξετε γνώμη, ο χώρος μου πάλι με χαρά θα σας περιμένει.....θα μου λείψετε φιλαράκια......
Θέλω αυτάρκεια να νιώσω, με τα λίγα αυτά που έχω, Καλώς σας ξαναβρήκα! Καλημέρα!Καλημέρα σε όλους!!!!!!!!!!
....κάποιες ξαφνικές...άσχημες και απρόβλεπτες καταστάσεις, με "κράτησαν" μακριά από τον χώρο....αλλά όχι μακριά και από τα μηνύματά σας,φίλοι μου,που πραγματικά μου έδωσαν μεγάλη χαρά, για το ενδιαφέρον και την αγάπη σας ! Σας ευχαριστώ όλους !
Ό,τι δεν μπορείς να το ανοίξεις, κλείσ' το..
ό,τι δεν μπορείς να το μασήσεις, φτύσ' το.. ό,τι δεν μπορείς να το δαγκώσεις, φίλησέ το.. κι ό,τι έμαθες ως τώρα, ξέχασέ το.. Ό,τι δεν μπορείς να το αναστήσεις, θάψ' το.. κι ό,τι δεν μπορείς να πεις με λόγια γράψ' το.. ό,τι δεν μπορείς να το αντέξεις, άντεξέ το.. κι ό,τι πιο πολύ μισείς, αγάπησέ το.. Και να θυμάσαι πάντα αυτό: εφτά φορές να πέφτεις και να σηκώνεσαι οκτώ!
|
|
|
